Wolne slowa

Balto, który cały czas biegł wolno, bez uprzęży, pojawił się nagle i zatrzymał obok sań z zapasami, poszczekując głośno na swego pana. Jackstraw dał mi sygnał do zatrzymania się. Dwie minuty później podszedł do mnie, by powiedzieć, że Balto znalazł jedną z zagubionych chorągwi sygnalizacyjnych. Był to dobry znak. Oznaczał on, że nasze obliczenia, poczynione podczas poprzedniej nocy, były niezwykle dokładne, i że byliśmy na dobrej drodze. Oznaczało to również, oczywiście wówczas, gdyby dwie pierwsze chorągwie zapowiadały całą ich serię, że możemy obyć się bez nawigatora i zdrzemnąć się wreszcie. Naturalnie, jeśliby można było spać przy tym mrozie i w trzęsącej się kabinie. Gdyby chorągiew ta była pierwszą z niezliczonej ilości, która miałaby prowadzić nas przez cały dzień, wówczas Jackstraw, Zagero, Corazzini i ja moglibyśmy się zmieniać przy kierownicy, podczas gdy senator, pastor Smallwood i Solly Levin pełniliby straż. Tak się też stało. Po ośmiu godzinach nasze zmiany były godzinne pozostawiłem przy kierownicy Corazziniego, który doskonale dawał sobie z nią radę. Wszedłem do kabiny i poprosiłem, aby senator zajął miejsce obok kierowcy.

(Reklama: )